Galeria Hugo w Sochaczewie oraz kurator Marcin Hugo-Bader zapraszają dnia 28 marca o godzinie 17.00 na wernisaż prac autorstwa Marka Dzienkiewicza. Wystawa potrwa do 23 kwietnia 2025 roku.

Marek Dzienkiewicz, profesor zwyczajny sztuk pla­stycznych (ur. 1951r. w Warszawie). W latach 1969–1974 studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni profesora Tadeusza Dominika (dyplom z wyróżnieniem w 1974 r.) oraz dodatkowo w Pracowni Klasycznych Technik Tkackich profesora Mieczysława Szymańskiego oraz profesora Zbigniewa Gostomskiego (aneks z tkaniny). W latach 1975–2021 prowadził różne pracownie na kil­ku wydziałach Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Kluczowe znaczenie dla ukształtowania drogi twórczej Dzienkiewicza, konsekwentnie operującej formami abstrakcyjnymi, miały inspiracje konstruktywizmem i minimal art. W pierwszej fazie twórczości, do końca lat siedem­dziesiątych, artysta malował obrazy i wykonywał gobeliny o geometrycznych wzorach. Z czasem jego prace zaczęły łączyć środki malarstwa, tkaniny i rzeźby i nabierać przestrzenności. Dzienkiewicz już w 1973 roku ustalił, że nie będzie realistą. Jego dziedziną stała się geometria i rytmiczne podziały płaszczyzn; zgodnie z tymi założeniami malował i wy­konywał gobeliny do roku 1977. Następnie powstawały kolejne serie obiektów, rzeźb, przeplotów, reliefów i prototypów będących układami zaprogramowanymi z różnorodnych modułów. Była to swoista fascynacja nietypowymi mate­riałami jak sklejka, korek, pasy parciane czy tekturowe rury; chodziło jednak o szukanie takich układów form, które prowokowały jednorodne struktury do przeobrażeń, czyli samoistnego skręcania, odchylania się lub uwypuklania. W tych seriach prac ważną rolę odgrywały procesy rozbudowywania dzieł paralelne do tworzenia form przez przy­rodę. Inżyniersko-konstruktorskie pasje artysty doszły do głosu w wykonywanych po roku 1990 rzeźbach z pasów i tekturowych rurek, które „naśladowały” kształty pojazdów, łodzi.